බෝ සමිදුන් වෙනදා වගේ සරල වන්න කීවා සරළ වන්න කීවා

සමාවෙන්න බෝසමිදුනි උණු කදුලු බිංදු ඉනුවා...

මඳ පවනේ බෝ පත් මට සිසිල් සෙවන දුන්නා...

ඒ සිසිලස සුව අතරේ මගෙ දුක මා කීවා...

බෝ සමිදුගෙ පිං මහිමෙන් මගෙ සිත අද නිවුනා...

සසර දුකින් නිවී යන්න සරළ වෙන්න කීවා...

කලුවර වී අහස් කුසේ වැහි කලුවර මැවුනා...

බෝ සමිදුනි නුබ නොසැලී කාගෙත් සිත් නිවුවා...

වෙනදා නැති වෙනස් වැස්ස අද වහිනවා කීවා…

මහ වරුසාවෙන් බෝපත් හයියෙන් සෙලවූනා…

සෙමින් සෙමින් මහ වැස්ස අවසානෙදි නොපෙනි ගියා…

බෝ සමිදුන් වෙනදා වගේ සරළ වන්න කීවා…

සරළ වන්න කීවා

මගේ පියාණනි

සංසාර දුර්ගය තරණය කරන්නට

අපිව උරමත තබාගෙන

නුඹ ගන්න වීර්යය

දැනෙනවා මගේ හදවත

පියාණනි අවසරයි නමදින්න ඔය දෙපා

ගණන් කර නොහැක මට

ඔය දෙපා රිදුන් දුන් වාර ගණන…

ගණන් කර නොහැක මට         

දෑත්වල කරගැටවල රිදුම්…

ලොවට ගයන්නට නුබේ ගුණ

අමාදිය වී නුබේ දහඩිය

මල් හටගන්වා

ඵල බරකරවා

කියාදෙයි පීතෘ සෙනහසේ මහිමය

මතු බුදු වී නිවන් දකින්නට

මේ පිං ඇතිවෙයි මගේ පියාණනි,

පියාණනි අවසරයි නමදින්න ඔයදෙපා….

බුදු ගුණ මහිමෙන් නිවන් දකින්නට නුඹ කල පිං ඇති මගේ අම්මේ

සුසුම් හෙලන අන්දකාර රාත්‍රිය

එළිය කරන පින්වත් පුන්සඳ

අම්මේ නුඹම විය,

හිමිදිරි උදයේ විහග ගීත මැද

කුසුමන් පුබුදන අරුණා ලෝකය

නුඹම විය,

ජය සිරිමා  සමිදුන්ගෙ බෝපත් නළවන

සිසිල් සුළග අම්මේ නුඹම විය,

මගේ කදුලු දැක ලොවට හොරා

නෙතින් කදුලු සැලු

මගේ අම්මා නුඹ විය,

කුලුණු ගුණෙන්

තෙත් ලයක් වී

ලේ කිරි කර පෙවු කරුණා හදවත අම්මේ නුඹම විය,

නුඹේම ලෝකයෙ කිරුල පැලැන්දූ

හුරතල් පොඩි දුව වෙමි මා අම්මේ....

බුදු ගුණ මහිමෙන් නිවන් දකින්නට

නුඹ කල පිං ඇති මගේ අම්මේ....